Mianem Oregano lub Origanum określamy kwitnące czubki byliny ziołowej Origanum vulgaris. Pochodzenie nazwy Oregano wywodzi się ze starożytnej Grecji. Jest „zbitką” greckich słów oros (góra) i ganos (radość), dosłownie “radość gór”, prawdopodobnie z powodu faktu, iż korzenie oregano zapobiegały wymywaniu górskich stoków przez deszcz lub tylko z powodu jego fantastycznego zapachu.

Origanum vulgaris rośnie wyłącznie w strefie zawierającej cały basen Morza Śródziemnego i sięgającej aż do Azji Centralnej. Często zwana „dzikim majerankiem”, jest bardzo zaborczą rośliną z różowymi kwiatkami. Jej najważniejsza odmiana, tak zwane “greckie oregano” jest bardzo pikantnym ziołem i najlepszym z oregano kulinarnych w świecie i, jak każde z nich, ma białe kwiaty. Ma szorstkie, jajowate, kędzierzawe liście i dorasta do 40 cm wysokości z kwieciem licząc. Kiedy jest świeże, ma tak intensywny smak, iż powoduje zdrętwienie końca języka. Rośnie w lekkiej, dość bogatej, dobrze nawodnionej glebie o kwasowości 7.0 – 8.0. Używa się go, by dosmaczać ryby, mięso, sałatki i sosy również ze względu na jego medyczne właściwości. Oregano ulepsza też sery i potrawy z jajek takie, jak omlety, suflety, tarty i kremy. Dodaje się też go do chleba drożdżowego, marynowanych warzyw, pieczonej papryki, do drobiu, cebuli, grzybów, czarnej fasoli, ziemniaków, bakłażana czy owoców morza.

UWAGA: Greckie Oregano, czyli „Origanum vulgaris” – numer jeden na ziołowym rynku jest hodowany i sprzedawany po własną nazwą. Niestety, w sklepach można też dostać jego „Amerykański typ”, który jest niczym innym, jak meksykańską szałwią i nie ma nic wspólnego z oregano ! Aby uniknąć pomyłki, najlepiej wierzyć swojemu podniebieniu lub przyswoić sobie łacińską nazwę tego zioła.